Index / Hobby's, Games & Toys / Wat bepaalt het chemisch gedrag van een atoom?

Share This Post

Hobby's, Games & Toys

Wat bepaalt het chemisch gedrag van een atoom?

Elementen zijn gemaakt van atomen en de structuur van het atoom bepaalt hoe deze moet reageren wanneer interactie met andere chemicaliën. De belangrijkste te bepalen hoe een atoom zal gedragen in verschillende omgevingen ligt in de inrichting van ele

Advertisement



Elementen zijn gemaakt van atomen en de structuur van het atoom bepaalt hoe deze moet reageren wanneer interactie met andere chemicaliën. De belangrijkste te bepalen hoe een atoom zal gedragen in verschillende omgevingen ligt in de inrichting van elektronen in het atoom. Wanneer een atoom reageert, kan winnen of verliezen elektronen of elektronen kan delen met een aangrenzend atoom een ​​chemische binding te vormen. Het gemak waarmee een atoom kan winnen, verliezen of elektronen delen bepaalt de reactiviteit.

Atoom structuur

Atomen bestaan ​​uit drie soorten subatomaire deeltjes: protonen, neutronen en elektronen. De identiteit van een atoom wordt bepaald door zijn proton-nummer of atoomnummer. Zo wordt elk atoom met 6 protonen beschouwd als koolstof. Atomen zijn neutraal entiteiten, dus ze hebben altijd een gelijk aantal van positief geladen protonen en negatief geladen elektronen. De elektronen worden gezegd dat de centrale kern, in functie van de elektrostatische aantrekking tussen de positief geladen kern en de elektronen zelf draaien. De elektronen zijn gerangschikt in energieniveaus of schelpen: bepaalde gebieden van de ruimte rond de kern. Elektronen bezetten de laagst mogelijke energie, dat wil zeggen het dichtst bij de kern zeggen, maar elk energieniveau kan slechts een beperkt aantal elektronen bevatten. De positie van de buitenste elektronen sleutel bepalen het gedrag van een atoom.

Volledige Outer Energy Level

Het aantal elektronen per atoom wordt bepaald door het aantal protonen. Dit betekent dat de meeste atomen hebben een gedeeltelijk gevulde buitenste energieniveau. Wanneer atomen reageren, hebben ze de neiging om te proberen een volledige outer energie-niveau te bereiken, hetzij door het verlies van de buitenste elektronen, door het verkrijgen van extra elektronen of door het delen van elektronen met een andere atoom. Hierdoor is het mogelijk om het gedrag van een atoom voorspellen door onderzoek zijn elektronenconfiguratie. Edelgassen zoals neon en argon staan ​​bekend om hun inerte karakter: Ze hoeven niet deel te nemen aan chemische reacties, behalve onder zeer extreme omstandigheden omdat ze al een stabiele volledige outer energieniveau.

Het Periodiek Systeem

Het periodiek systeem der elementen is zodanig dat elementen of atomen met soortgelijke eigenschappen gegroepeerd in kolommen. Elke kolom bevat of groep atomen met een soortgelijke regeling elektronen. Bijvoorbeeld elementen zoals natrium en kalium in de linker kolom van het periodiek systeem bevatten elk 1 elektron in de buitenste energieniveau. Zij zijn naar verluidt in groep 1, en doordat de buitenste elektronen slechts zwak aangetrokken tot de kern, kan het gemakkelijk verloren. Dit maakt Groep 1 bevat zeer reactief: ze gemakkelijk verliezen hun buitenste elektronenbundels in chemische reacties met andere atomen. Ook elementen in groep 7 hebben een vacature in hun uiterlijke energie-niveau. Aangezien volledige outer energieniveaus zijn de stabielste, kunnen deze gemakkelijk atomen aantrekken extra elektronen wanneer ze reageren met andere stoffen.

ionisatie Energie

Ionisatie-energie (IE) is een maat voor het gemak waarmee elektronen van een atoom kan worden verwijderd. Een element met een lage ionisatie energie direct reageren door verlies van de buitenste elektronenbundels. Ionisatie energie wordt gemeten voor de opeenvolgende verwijdering van elk elektron van een atoom. De eerste ionisatieenergie verwijst naar de energie voor het eerste elektron te verwijderen; de tweede ionisatie-energie heeft betrekking op de energie die nodig is om de tweede elektron te verwijderen enzovoort. Door onderzoek van de waarden voor opeenvolgende ionisatie energie van een atoom kan zijn waarschijnlijke gedrag te voorspellen. Bijvoorbeeld, de groep 2 element calcium een ​​laag 1 IE van 590 kilojoules per mol en een relatief lage 2de IE van 1145 kJ per mol. De 3e IE is veel hoger bij 4912 kilojoule per mol. Dit suggereert dat wanneer calcium reageert het meest waarschijnlijk de eerste twee gemakkelijk te verwijderen elektronen verliezen.

elektronenaffiniteit

Elektronenaffiniteit (Ea) is een maat voor hoe gemakkelijk een atoom extra elektronen winnen. Atomen met lage elektron affiniteiten meestal zeer reactief, bijvoorbeeld fluor is de meest reactieve element in het periodiek systeem en heeft een zeer lage elektron affiniteit -328 kJ per mol. Zoals bij ionisatie-energie, elk element een reeks waarden die de elektronenaffiniteit van het toevoegen van de eerste, tweede en derde elektronen enzovoort. Nogmaals, de opeenvolgende elektron affiniteiten van een element geven een indicatie van hoe het zal reageren.

Share This Post